Shloka 11
अम्बरीषगाथा—गुणत्रयविभागः तथा लोभनिग्रहः
Ambarīṣa’s Gāthā: The Guṇas and the Restraint of Greed
स तैर्गुणैः संहतदेहबन्धन: पुन: पुनर्जायति कर्म चेहते । जन्मक्षये भिन्नविकीर्णदेहो मृत्युं पुनर्गच्छति जन्मनैव
sa tair guṇaiḥ saṃhatadeha-bandhanaḥ punaḥ punar jāyati karma cehate | janma-kṣaye bhinna-vikīrṇa-deho mṛtyuṃ punaḥ gacchati janmanā eva ||
அக் குணங்களால் நெய்யப்பட்ட உடல்-பந்தத்தில் இறுகக் கட்டுண்டவன் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து, இவ்வுலகில் செயல்களில் உழல்கிறான். அந்தப் பிறவியின் காலம் முடிந்தபோது உடலின் கூறுகள் பிளந்து சிதறி, அவன் மரணத்தை அடைகிறான்; அதே நிகழ்வினாலேயே மீண்டும் பிறப்பு–இறப்பு சுழலில் விழுகிறான்.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the guṇas of prakṛti bind the self to embodiment, driving repeated birth, action, and death; without freedom from guṇa-driven attachment, one continues in saṃsāra.
A brāhmaṇa speaker explains the mechanism of transmigration: the being, constrained by guṇas, repeatedly takes birth and performs actions; at life’s end the body disintegrates, death occurs, and the cycle resumes.