Shloka 22
Kārtavīrya–Samudra Saṃvāda and the Jāmadagnya Precedent (आश्वमेधिक पर्व, अध्याय २९)
पितर ऊचु. नाहसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर । नेह युक्त त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृूपान्
pitar ūcuḥ | nārhasi kṣatrabandhūṁs tvaṁ nihantuṁ jayatāṁ vara | neha yuktaṁ tvayā hantuṁ brāhmaṇena satā nṛpān |
பித்ருக்கள் கூறினர்— “வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே! இக் க்ஷத்திரியர்களை நீ கொல்வது உனக்குத் தகாது. நீ நற்குணமுடைய பிராமணன்; ஆகவே இங்கு அரசர்களை வதைப்பது உன் தர்மத்துக்கும் மரியாதைக்கும் ஒத்ததல்ல.”
समुद्र उवाच
Educational Q&A
The verse stresses propriety (yukta) and dharma according to one’s role: a virtuous brāhmaṇa is urged to refrain from killing kings/kṣatriyas, emphasizing restraint and ethical limits on violence.
The ancestral Fathers (Pitṛs) address the warrior-sage (contextually Paraśurāma), admonishing him that it is unfitting for a righteous brāhmaṇa to slay kṣatriyas and rulers, thereby redirecting him toward dharmic conduct.