Shloka 24
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदु: । विदित्वा चानुतिष्ठ त्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिता
etad evedṛśaṃ puṇyam araṇyaṃ brāhmaṇā viduḥ | viditvā cānutiṣṭhanti kṣetrajñenānudarśitāḥ ||
பிராமணர்கள் இத்தகைய இந்தப் புனித அரண்யத்தையே அறிகின்றனர். மேலும், க்ஷேத்ரஜ்ஞன் (ஆத்மத் தத்துவஞானி) உண்மையை வெளிப்படுத்தியபின், அதை அறிந்து அவர்கள் நடைமுறையில் இறங்குகின்றனர்—ஶமம் முதலிய சாதனங்களை விதிப்படி அனுஷ்டிக்கின்றனர்।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Holiness is not merely a location but a realized understanding: when guided by a true knower of the Self (kṣetrajña), one should translate insight into disciplined practice—inner restraint and sustained spiritual observance.
A Brahmin speaker describes a sacred forest known to the learned and explains that those awakened by instruction from a realized teacher undertake the appropriate spiritual disciplines there, treating the forest as a setting for self-cultivation.