Shloka 33
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
जातीमरणरोगैश्व समाविष्ट: प्रधानवित् | चेतनावत्सु चैतन्यं सम॑ भूतेषु पश्यति
jāti-maraṇa-rogaiś ca samāviṣṭaḥ pradhāna-vit | cetanāvatsu caitanyaṃ samaṃ bhūteṣu paśyati ||
உயிர்கள் பிறப்பு, இறப்பு, நோய் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், பிரதானத்தை அறிந்தவன் எல்லா சைதன்யமுள்ள உயிர்களிலும் ஒரே சைதன்யத்தைப் பார்க்கிறான்; சமநோக்கில் அனைத்துப் பூதங்களிலும் அதே உள்ளுணர்வை உணர்கிறான்.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
A wise person who understands Pradhāna sees the same consciousness in all sentient beings. This ‘equal vision’ grounds ethical conduct—reducing cruelty and partiality—because one recognizes a shared inner awareness despite the universal conditions of birth, death, and disease.
In a didactic passage of the Aśvamedhika Parva, a Brāhmaṇa speaker presents a philosophical observation: although embodied life is marked by suffering and change, the discerning knower perceives an underlying sameness of consciousness across beings, framing a moral-spiritual perspective within the discourse.