Shloka 1
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
भीकम (2 अमान अष्टादशो< ध्याय: जीवके गर्भ-प्रवेश
brāhmaṇa uvāca | śubhānām aśubhānāṁ ca neha nāśo 'sti karmaṇām | prāpya prāpyānupacyante kṣetre kṣetre tathā tathā ||
பிராமணன் கூறினான்—ஓ காஷ்யபா! இவ்வுலகில் செய்த நற்செயலும் தீச்செயலும் அனுபவிக்காமல் அழிவதில்லை. அவை மீண்டும் மீண்டும், ஒரு க்ஷேத்திரத்திலிருந்து மற்றொரு க்ஷேத்திரத்திற்குச் சென்று, தக்கவாறு பழுத்து, உடலுக்கு உடல் ஏற்படுத்தி தம் பலனை அளித்துக்கொண்டே இருக்கும்.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Actions (karma), whether good or bad, inevitably mature into results (phala). They do not vanish on their own; rather, they bear fruit across successive embodiments or life-situations, in a manner consistent with the nature of the deed.
A Brahmin addresses Kāśyapa and begins an instruction on moral causality: the inevitability of karmic fruition, implying that one’s experiences across different ‘fields’ (bodies/contexts) are shaped by prior deeds.