Shloka 36
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
इहैवाशुभकर्माण: कर्मभिर्निरयं गता: । अवाग्गतिरियं कष्टा यत्र पच्यन्ति मानवा: । तस्मात् सुदुर्लभो मोक्षो रक्ष्यक्षात्मा ततो भूशम्
ihaivāśubhakarmāṇaḥ karmabhir nirayaṃ gatāḥ | avāggatir iyaṃ kaṣṭā yatra pacyanti mānavāḥ | tasmāt sudurlabho mokṣo rakṣyātmā tato bhūśam ||
இவ்வுலகிலேயே தீவினை செய்பவர்கள் தம் வினையால் நரகத்தை அடைகின்றனர். அது ஜீவனின் கீழ்நிலை—மிகக் கடுமையும் கொடுமையும் உடையது—அங்கே மனிதர் வேதனைத் தீயில் ‘சுடப்படுகின்றனர்’. ஆகவே அதிலிருந்து விடுபட்டு மோட்சம் பெறுதல் மிக அரிது; எனவே பாவச் செயல்களை விட்டு விலகி, மிகுந்த கவனத்துடன் தன்னை அந்தத் துர்கதியிலிருந்து காத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Evil actions lead to a painful downward destiny (hell) according to one’s own karma; since escape (moksha) from such a condition is extremely hard, one should vigilantly guard oneself by avoiding sinful conduct.
A Siddha delivers a didactic warning: he describes the karmic consequence of aśubha-karman—falling into niraya where beings suffer intense torment—and urges disciplined self-protection through ethical restraint.