Shloka 4
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
गन्धर्व मां धृतराष्ट्रं निबोध त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र । ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह यत् प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा
gandharva māṃ dhṛtarāṣṭraṃ nibodha tvām āgataṃ vaktukāmaṃ narendra | aindraṃ vākyaṃ śṛṇu me rājasiṃha yat prāha lokādhipatir mahātmā ||
“நரேந்திரா! என்னை த்ருதராஷ்டிரன் என்னும் கந்தர்வன் என்று அறிக; உன்னிடம் சொல்ல விரும்பி வந்தேன். அரசர்களில் சிங்கமே! என் வாயிலாக இந்திரனின் செய்தியை கேள்—உலகாதிபதி மகாத்மா உரைத்த அதே சொற்கள்.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic governance through receptivity to higher counsel: a king is urged to listen carefully to a divinely authorized message, emphasizing humility, attentiveness, and responsibility in rulership.
A Gandharva named Dhṛtarāṣṭra identifies himself to the king (Marutta) and announces that he has come as a messenger to deliver Indra’s words, preparing the listener for an authoritative divine instruction.