Shloka 29
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
एष त्वयाहमिह राजन् समेत्य ये चाप्यन्ये तव पूर्वे नरेन्द्र । सर्वाश्षान्या देवता: प्रीयमाणा हविस्तुभ्यं प्रतिगृह्नन्तु राजन्
eṣa tvayāham iha rājan sametya ye cāpy anye tava pūrve narendra | sarvāś cānyā devatāḥ prīyamāṇā haviṣ tubhyaṃ pratigṛhṇantu rājan ||
இந்திரன் கூறினான்—“அரசே! நான் இங்கு வந்து உன்னைச் சந்தித்தேன்; மனிதர்களின் தலைவனே! உன் பிற முன்னோர்களும் இங்கு வந்துள்ளனர். மற்ற எல்லா தேவர்களும் மனமகிழ்ந்து இங்கு வந்தடைந்துள்ளனர். அரசே! நீ அளிக்கும் ஹவிஸ்ஸை அவர்கள் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.”
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse affirms the dharmic principle that properly performed sacrifice and offerings (havis) are meant to satisfy both ancestors and deities; when done with right intent and rite, the unseen world is portrayed as responding with acceptance and blessing, reinforcing ethical kingship grounded in ritual responsibility.
A speaker addresses the king, declaring that he has come to meet him and that the king’s forefathers and other deities have also arrived, pleased; the speaker then pronounces a benediction that they will accept the king’s sacrificial oblations, validating the ongoing sacrificial context of the Ashvamedhika episode.