Shloka 4
अध्याय ३३ — धृतराष्ट्रस्य कुशलप्रश्नाः तथा विदुरस्य योगसमाधिः
Chapter 33: Dhṛtarāṣṭra’s Welfare-Inquiries and Vidura’s Yogic Absorption
वैशम्पायन उवाच अविप्रणाश: सर्वेषां कर्मणामिति निश्चय: । कर्मजानि शरीराणि तथैवाकृतयो नृप
Vaiśampāyana uvāca: avipraṇāśaḥ sarveṣāṃ karmaṇām iti niścayaḥ | karmajāni śarīrāṇi tathaivākṛtayo nṛpa ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அரசே! எல்லாக் கர்மங்களும் தம் பலனை அளிக்காமல் அழிவதில்லை என்பது உறுதியான முடிவு. அரசே, உயிர் பெறும் உடல்களும், அது ஏற்கும் பல்வேறு வடிவங்களும் நிலைகளும் அனைத்தும் கர்மத்திலிருந்தே பிறந்தவை.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Karma is inescapably consequential: actions do not simply vanish; they mature into results. Embodiment itself—one’s body and the particular form or condition one experiences—is presented as a product of past deeds.
Vaiśampāyana addresses a king and states a doctrinal conclusion about moral causality: the inevitability of karmic fruition and the karmic origin of bodies and life-conditions, setting an ethical frame for interpreting suffering, fate, and responsibility.