Shloka 8
धृतराष्ट्रदर्शनाय पाण्डवानां प्रयाणम् | The Pāṇḍavas Prepare to Visit Dhṛtarāṣṭra
अथ हर्म्यतलस्थाहं रविमुद्यन्तमीक्षती । संस्मृत्य तदृषेर्वाक््यं स्पृहयन्ती दिवानिशम्
atha harmyatalasthāhaṃ ravim udyantam īkṣatī | saṃsmṛtya tadṛṣer vākyaṃ spṛhayantī divāniśam ||
பின்னர் ஒரு நாள் நான் அரண்மனை மாடித்தளத்தில் நின்று உதயமாகும் சூரியனை நோக்கினேன். அந்த ரிஷியின் வாக்கை நினைத்து, நான் பகலும் இரவும் சூரியதேவனை ஏங்கத் தொடங்கினேன்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how remembered words—especially those of a sage—can powerfully shape the mind, intensifying longing and directing one’s choices; it cautions that desire, once kindled, can become continuous (day and night) and ethically consequential.
The speaker describes standing on a palace terrace, seeing the rising sun, and—recalling a sage’s utterance—developing an intense, constant yearning for the Sun-god.