Shloka 20
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
ततश्लाश्रममागच्छत् सिद्धचारणसेवितम् । दिदृक्षुभि: समाकीर्ण नभस्तारागणैरिव
tataś cāśramam āgacchat siddhacāraṇasevitam | didṛkṣubhiḥ samākīrṇaṃ nabhas tārāgaṇair iva ||
பின்னர் அவர் சித்தர்களும் சாரணர்களும் பணிவிடை செய்யும் தமது ஆசிரமத்துக்கு வந்தார்; அது பார்வையாளர்களால் நிரம்பி, நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் நிறைந்த வானத்தைப் போலத் தோன்றியது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sanctity of the hermitage and the ethical weight of entering the renunciant stage: when elders turn toward austerity and withdrawal, even exalted beings and ordinary people gather in reverence, treating the āśrama as a moral and spiritual center.
The speaker describes the arrival at the hermitage, which is attended by Siddhas and Cāraṇas and packed with people eager to see; the crowd is compared to star-clusters filling the sky.