Shloka 22
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
ततः सर्वे नारदं विप्रसंघा: सम्पूजयामासुरतीव राजन् | राज्ञ: प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै पुन: पुन: सम्प्रहशस्तदानीम्
tataḥ sarve nāradaṃ viprasaṅghāḥ sampūjayāmāsur atīva rājan | rājñaḥ prītyā dhṛtarāṣṭrasya te vai punaḥ punaḥ samprahaśas tadānīm, rājan |
அதன்பின், அரசே, கூடியிருந்த பிராமணக் கூட்டமெல்லாம் நாரதரை மிகுந்த மரியாதையுடன் போற்றிப் பூசித்தது. குருராஜன் துரிதராஷ்டிரரின் மகிழ்ச்சியைக் கண்டு, அவர்களும் அந்நேரம் மீண்டும் மீண்டும் பேரானந்தத்தில் களிப்புற்றனர், அரசே।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Honoring a realized sage is a dharmic act that elevates the whole assembly; when a ruler’s heart is pleased by righteous company and reverence, that joy becomes communal, fostering concord and auspiciousness.
After Nārada’s arrival, the gathered Brahmins collectively pay him special honor. Dhṛtarāṣṭra is visibly pleased, and the group repeatedly expresses shared happiness and cheerful laughter in response.