Shloka 9
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
तानाह सर्वन्ृषिमुख्यानगस्त्य: केनादत्तं पुष्करं मे सुजातम् । युष्मान् शंके पुष्करं दीयतां मे न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम्
tān āha sarvān ṛṣimukhyān agastyaḥ: kenādattam puṣkaraṃ me sujātam | yuṣmān śaṅke puṣkaraṃ dīyatāṃ me na vai bhavanto hartum arhanti padmam ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அப்போது அகஸ்தியர் எல்லா முதன்மை முனிவர்களையும் நோக்கி, ‘என் நன்கு விளைந்த அழகிய தாமரைகளை யார் எடுத்தார்? நான் உங்களையெல்லாம் சந்தேகிக்கிறேன். என் தாமரைகளை எனக்குத் திருப்பித் தாருங்கள்; உங்களைப் போன்ற புனிதர்களுக்கு தாமரையைத் திருடுதல் உரியதல்ல’ என்றார்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a seemingly minor act like taking a lotus without consent is ethically blameworthy; those regarded as righteous must be especially vigilant about non-stealing and integrity, since their conduct sets a standard.
Agastya confronts a gathering of eminent sages, asking who has taken his beautiful lotus and urging its return, stating that such an act is unworthy of saintly persons.