Shloka 40
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
शुनःसख उवाच अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विज: । परिव्राट् कामवृत्तो<स्तु यस्ते हरति पुष्करम्
Śunaḥsakha uvāca: agnihotram anādṛtya sa sukhaṁ svapatu dvijaḥ | parivrāṭ kāmavṛtto 'stu yas te harati puṣkaram ||
சுனஃஸகன் கூறினான்—உன் தாமரையை எடுத்த அந்தத் த்விஜன், காலை மாலை அக்னிஹோத்திரத்தை அலட்சியப்படுத்தியும் சுகமாக உறங்கட்டும்; மேலும் பரிவ்ராஜகன் எனும் வேடம் பூண்டிருந்தும் காமவசப்பட்டு மனம்போனபடி நடக்கட்டும்—மேலே கூறிய பாவங்களின் பலனில் பங்குபெறட்டும்.
शुनःसख उवाच
Educational Q&A
The verse condemns hypocrisy: sacred status (dvija) and ascetic appearance (parivrāṭ) are meaningless if one neglects obligatory rites like agnihotra and lives driven by desire. Ethical conduct, not mere identity or costume, determines moral consequence.
Śunaḥsakha utters an imprecation against the person who stole ‘your lotus,’ wishing that he remain complacent while committing serious breaches—neglecting agnihotra and behaving licentiously even as a renunciant—thereby incurring the fruits of those sins.