Shloka 32
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—புண்ணிய தீர்த்தங்களில் நீராடுவதற்காக உழைப்பும் முயற்சியும் செய்தவர்கள், வேதமந்திர உச்சாரணத்துடன் பல யாகங்களை நடத்தி அவப்ருத ஸ்நானத்தால் அவற்றை நிறைவு செய்தவர்கள்; கோபமற்றவர்கள், நிலையற்ற மனமற்றவர்கள், பொறுமையுடையவர்கள், மனக்கட்டுப்பாடு உடையவர்கள், இந்திரியங்களை வென்றவர்கள், எல்லா உயிர்களுக்கும் நலன் நாடுபவர்கள்—அத்தகைய பிராமணர்களையே ஸ்ராத்தத்தில் அழைக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு அளிக்கப்படும் தானம் அక్షயமாகும்; ஏனெனில் அவர்கள் பங்க்திபாவனர்—உணவு வரிசையையே புனிதப்படுத்துவோர். இவர்களைவிடவும் பிற மகாபாக்யசாலியான பங்க்திபாவன பிராமணர்கள் உள்ளனர்; அவர்களையும் இவ்விதமே தகுதியானவர்களென அறிய வேண்டும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.