Shloka 636
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याउइतितेजस: । भुगुश्रेष्ठ॒ वहाँ उन सबने उन दोनोंके चरणोंमें मस्तक झुकाकर उन्हें प्रसन्न करके भगवान् रुद्रसे कहा--*पापरहित महादेव! यह जो देवी पार्ववीके साथ आपका समागम हुआ है
tapasvinās tapasvinyā tejasvinyā iti tejasāḥ | bhṛguśreṣṭha, vahāṃ te sarve tau ubhau caraṇayoḥ mastakaṃ nidhāya prasādya bhagavantaṃ rudram ūcuḥ— apāparahita mahādeva! ayaṃ yaḥ devyāḥ pārvatyā saha tava samāgamaḥ sa tapasvinaḥ tapasvinyā saha, mahātejasvinaḥ tejasvinyā saha ca saṃyogaḥ |
பீஷ்மர் கூறினார்—ப்ருகுவில் சிறந்தவரும் மற்றவர்களும் “தபஸ்வி தபஸ்வினியுடன்; தேஜஸ்வி தேஜஸ்வினியுடன்” என்று கூறிக்கொண்டு, அந்தத் தெய்வீக தம்பதியின் பாதங்களில் தலைவணங்கி அவர்களை மகிழ்வித்தனர். பின்னர் அவர்கள் பகவான் ருத்ரனை நோக்கி—“பாபமற்ற மகாதேவா! தேவி பார்வதியுடன் உமக்கு ஏற்பட்ட இந்தச் சங்கமம், தபம் தபத்துடன் இணைந்ததுபோலும், மகாதேஜஸ் தேஜஸுடன் இணைந்ததுபோலும், முற்றிலும் பொருத்தமான சேர்க்கை” என்று கூறினர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames Śiva and Pārvatī’s union as ethically and spiritually appropriate: like joins with like—tapas with tapas and tejas with tejas—highlighting the dharmic ideal that relationships are strengthened when virtues, discipline, and spiritual aims are shared.
Sages led by a foremost Bhṛgu bow to Śiva and Pārvatī, seek their favor, and then praise Rudra, declaring that his union with Pārvatī is a harmonious meeting of two ascetics and two beings of great spiritual radiance.