Shloka 11
Chapter 85: Suvarṇasya Janma ca Pradāna-Phalam
The Origin of Gold and the Merit of Gifting
गाव ऊचु: अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभि: सह । न त्वामिच्छाम भद्ठरं ते गम्यतां यत्र रंस्यसे
gāva ūcuḥ—adhruvā capalā ca tvaṃ sāmānyā bahubhiḥ saha | na tvām icchāma bhadraṃ te gamyatāṃ yatra raṃsyase ||
பசுக்கள் கூறின—தேவி! நீ நிலைபெறாதவள், சஞ்சலமானவள்; எங்கும் நிலைத்திருக்க மாட்டாய். மேலும் பலருக்கும் பொதுவாகப் பகிரப்பட்டவள்; ஆகவே நாங்கள் உன்னை விரும்பவில்லை. உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்—நீ மகிழ்ந்து வாழக்கூடிய இடத்திற்குச் செல்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse criticizes instability and indiscriminate association: what is fickle and ‘common to many’ is rejected by a community seeking steadiness, exclusivity, and propriety; it also models a firm boundary set without malice (“bhadraṃ te”).
Within Bhīṣma’s discourse, the cows speak directly to a feminine addressee (addressed as ‘devi’ in the Hindi gloss), dismissing her for being restless and shared among many, and telling her to go where she can find enjoyment elsewhere.