Shloka 53
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
गता: परमकं स्थान देवैरपि सुदुर्लभम् । युवनाश्वके पुत्र राजा मान्धाता
gatāḥ paramakaṃ sthānaṃ devair api sudurlabham | yuvanāśvake putro rājā māndhātā (somavaṃśī) nahuṣaḥ yayātiś ca—ete sadā lakṣaśo gavāṃ dānaṃ kurvanti sma; tasmāt te tān uttamān sthānān prāptāḥ, ye devatānām api atyanta-durlabhāḥ |
பீஷ்மர் கூறினார்— அவர்கள் பரம நிலையைக் அடைந்தனர்; அது தேவர்களுக்கே மிக அரிதானது. யுவநாஷ்வனின் மகனான மன்னன் மாந்தாதா, மேலும் சோமவம்சத்தார் நஹுஷன் மற்றும் யயாதி—இவர்கள் எப்போதும் இலட்சக்கணக்கான பசுக்களைத் தானமாக அளித்தனர். அந்த இடையறாத தானத்தின் வலிமையால், தேவர்களுக்கும் அரிதான அந்தச் சிறந்த உலகங்களை அவர்கள் அடைந்தனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained generosity—especially the dharmic gift of cows—creates great spiritual merit, enabling even human kings to attain exalted realms that are otherwise hard to reach, even for the gods.
Bhishma cites exemplary royal figures (Mandhata, Nahusha, and Yayati) as models of continual large-scale charity, explaining that their repeated gifts of cows led them to attain the highest and rarest heavenly stations.