Shloka 27
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगा: पत्ररथाकुला: | दिव्यगन्धरसै: पुष्पै: फलैश्न भरतर्षभ
nityapuṣpaphalās tatra nagāḥ patrarathākulāḥ | divyagandharasaiḥ puṣpaiḥ phalaiś ca bharatarṣabha ||
வியாசர் கூறினார்—ஓ பரதகுலச் சிறந்தவனே! அங்கே மரங்கள் எப்போதும் மலரும் கனியும் நிறைந்தவையாகவும், பறவைக் கூட்டங்களால் நிரம்பியவையாகவும் உள்ளன. அவற்றின் மலர்களிலும் கனிகளிலும் தெய்வீக மணமும் தெய்வீக இனிமையும் நிறைந்துள்ளது.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse uses idealized natural imagery—ever-flowering, ever-fruiting trees with divine scent and taste—to signal a realm of purity and auspicious merit, implying that righteous conduct and sacred association are linked with harmony, abundance, and refined enjoyment rather than scarcity or violence.
Vyāsa is describing a wondrous place to his listener (addressed as ‘Bharatarṣabha’), emphasizing its extraordinary vegetation and the presence of many birds, as part of a broader depiction of a sacred or celestial environment.