Shloka 13
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
व्यासजी बोले--बेटा! गौएँ सम्पूर्ण भूतोंकी प्रतिष्ठा हैं। गौएँ परम आश्रय हैं। गौएँ पुण्यमयी एवं पवित्र होती हैं तथा गोधन सबको पवित्र करनेवाला है ।।
vyāsa uvāca—putra! gāvaḥ samasta-bhūtānāṃ pratiṣṭhāḥ. gāvaḥ paramāśrayāḥ. gāvaḥ puṇyamayyāḥ pavitrāś ca; godhanaṃ sarvaṃ pavitrīkaroti. pūrvam āsan na-śṛṅgā vai gāva iti anuśuśrumaḥ. śṛṅgārthe samupāsanta tāḥ kila prabhum avyayam brahmāṇam.
வியாசர் கூறினார்—மகனே! பசுக்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரம்; அவையே பரம அடைக்கலம். பசுக்கள் புண்ணியமயமும் தூய்மையும் உடையவை; கோதனம் அனைவரையும் புனிதப்படுத்தும். முன்னொரு காலத்தில் பசுக்கள் கொம்பில்லாதவையாக இருந்தன என்று நாம் கேட்டோம்; கொம்புகளை வேண்டி அவை அழிவிலா ஆண்டவன் பிரம்மாவை வழிபட்டன என்று சொல்லப்படுகிறது.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the cow as a dharmic support of life—symbolizing sustenance, purity, and merit—and presents cattle-wealth (godhana) as socially and ritually purifying. It also frames divine worship (upāsanā) as a means to obtain legitimate needs, linking prosperity and protection to reverence for cosmic order.
Vyāsa instructs his listener by praising cows as the refuge and foundation of beings, then introduces a traditional account: in ancient times cows were hornless and, desiring horns, worshipped the imperishable Lord Brahmā to obtain them.