Shloka 6
Suvarṇa-janma and Dakṣiṇā-Māhātmya
Origin and Supremacy of Gold as Ritual Fee
सहस्र गौओंका दान करनेवाले मनुष्य जहाँ सोनेके महल हैं, जहाँ स्वर्गगंगा बहती हैं तथा जहाँ गन्धर्व और अप्सराएँ निवास करती हैं, उस स्वर्गलोकमें जाते हैं ।।
Vasiṣṭha uvāca: sahasra-gāvaḥ pradātāro manuṣyā yatra hema-prāsādāḥ, yatra svarga-gaṅgā pravahati, yatra gandharvā apsarasaś ca nivasantīti taṃ svarga-lokaṃ yānti. navanīta-paṅkāḥ kṣīrodā dadhī-śaivala-saṅkulāḥ vahanti yatra vai nadyaḥ, tatra yānti sahasra-dāḥ.
வசிஷ்டர் கூறினார்—ஆயிரம் பசுக்களை தானம் செய்பவன், பொன்னாலான மாளிகைகள் நிறைந்ததும், விண்ணக கங்கை ஓடுவதும், கந்தர்வர் அப்சரஸ்கள் வாழ்வதும் ஆகிய அந்தச் சுவர்க்கலோகத்தை அடைகிறான். மேலும், எங்கே நதிகள் நீருக்குப் பதிலாகப் பாலை ஓடச் செய்கின்றனவோ, தயிர் பாசிபோல் அடர்த்தியாக நிறைந்திருக்கிறதோ, வெண்ணெயே அவற்றின் சேற்றாக இருப்பதோ—அத்தகைய நாட்டிற்கே அவர்கள் ஆயிரமாயிரமாகச் செல்கின்றனர்.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic value of dāna—especially the eminent gift of cows—by portraying its merit (puṇya) as leading to exalted heavenly attainments, thereby encouraging generosity and social-religious responsibility.
Vasiṣṭha describes to his listener the specific heavenly realm reached by those who donate a thousand cows, using vivid, hyperbolic imagery—golden palaces, the celestial Gaṅgā, and rivers of milk, curd, and butter—to depict the promised reward.