Shloka 12
Phala of Vrata, Niyama, Svādhyāya, Dama, Satya, Brahmacarya, and Service (व्रत-नियम-स्वाध्याय-दम-सत्य-ब्रह्मचर्य-शुश्रूषा-फलप्रश्नः)
स पर्यपृच्छत् त॑ पुत्र क्षीणं पर्यागतं पुन: । दिव्यैर्गन्धै: समादिग्ध॑ क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम्
sa paryapṛcchat taṁ putra kṣīṇaṁ paryāgataṁ punaḥ | divyair gandhaiḥ samādigdhaṁ kṣīṇa-svapnam ivotthitam ||
அந்த மகரிஷியின் மகன் இறந்து மீண்டும் திரும்பி வந்தான்—மங்கிய கனவிலிருந்து விழித்தெழுந்தவன் போல. அவன் உடல் முழுவதும் தெய்வீக நறுமணத்தால் நிறைந்திருந்தது. அப்போது உத்தாலகன் அவனை வினவினான்—
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds disciplined inquiry (praśna) as a dharmic method: unusual spiritual signs—exhaustion after an experience and a divine fragrance—are not treated as mere marvels but as prompts for a teacher to question, discern, and guide the student toward understanding and right conduct.
A son returns again in a depleted state, seeming like someone awakened from a fading dream, while his body carries a divine scent. Observing these signs, Uddalaka questions him to learn what he underwent and what it signifies.