Shloka 6
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
नारदजीने कहा--महाभागे! कृत्तिका नक्षत्र आनेपर मनुष्य घृतयुक्त खीरके द्वारा श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको तृप्त करे। इससे वह सर्वोत्तम लोकोंको प्राप्त होता है ।।
nārada uvāca—mahābhāge! kṛttikā-nakṣatre samāgate manuṣyo ghṛta-yuktayā kṣīrayā śreṣṭhān brāhmaṇān tṛptayet; tena sa sarvottamān lokān prāpnoti. rohīṇyāṃ prasṛtair mārga-phala-rasair annēna sarpiṣā payasā ca pānīya-dravyāṇi dvijātaye dātavyāni; tena sa ṛṇāt pramucyate.
நாரதர் கூறினார்—மகாபாகையே! கிருத்திகா நட்சத்திரம் வந்தபோது நெய் கலந்த பாயசத்தால் சிறந்த பிராமணர்களைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; அதனால் அவன் உன்னதமான உலகங்களை அடைகிறான். மேலும் ரோஹிணி நட்சத்திரத்தின் போது பழுத்த பழங்களின் சாறு மற்றும் கூழ், சமைத்த அன்னம், நெய், பால், குடிக்கத் தகுந்த பானங்கள் ஆகியவற்றை இருபிறப்பாளன் (பிராமணன்) ஒருவனுக்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அதனால் கடன் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுகிறான்.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches time-sensitive charity (dāna) and hospitality: feeding and gifting nourishing foods to qualified Brahmins at auspicious lunar mansions (Kṛttikā, Rohiṇī) generates spiritual merit, leading to higher realms and relief from one’s obligations (ṛṇa).
Nārada instructs a noble woman on specific observances tied to nakṣatras: during Kṛttikā one should feed Brahmins milk-pudding with ghee, and during Rohiṇī one should donate ripe fruit preparations, food, ghee, milk, and drinks—framing these acts as ethically potent and spiritually fruitful.