Shloka 2
Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
एतदिच्छामि विज्ञातुं याथातथ्येन भारत । विद्वन् जिज्ञासमानाय दानधर्मान् प्रचक्ष्व मे
Yudhiṣṭhira uvāca |
Etad icchāmi vijñātuṁ yāthātathyena Bhārata |
Vidvan jijñāsamānāya dānadharmān pracakṣva me ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்— பாரதா! இது உண்மையில் எப்படியோ அப்படியே துல்லியமாக அறிய விரும்புகிறேன். ஓ அறிஞரே! நான் அறிய ஆவலுடன் இருக்கிறேன்; தானதர்மங்களை எனக்கு விளக்குங்கள்— அளவு, இடம்-காலம், நோக்கம் ஆகியவற்றிற்கு ஏற்ப எந்த தானத்தை யாருக்கு, எப்போது, எந்த மனநிலையுடன் வழங்க வேண்டும், மேலும் அது மரணத்திற்குப் பின் எவ்வாறு பலன் தருகிறது என்பதையும் நான் உணரும்படி।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames dharma as something to be learned through precise inquiry: Yudhiṣṭhira seeks an exact, truth-aligned account of dāna-dharma, implying that ethical giving depends on right understanding of context, recipient, intention, and method.
In the Anuśāsana Parva’s instruction setting, Yudhiṣṭhira addresses a learned authority (traditionally Bhīṣma) and requests a detailed exposition of the principles of charity, preparing for a broader teaching on how giving yields spiritual and posthumous merit.