Shloka 20
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
फिर मैं अन्तर्धान हुआ और पुनः तुम्हारे घरमें आकर योगका आश्रय ले इक्कीस दिनोंतक सोया ।।
kṣudhito mām asūyethāṁ śramād veti narādhipa | evaṁ buddhiṁ samāsthāya karśitau vāṁ kṣudhā mayā ||
பின்னர் நான் மறைந்து மீண்டும் உன் இல்லத்திற்கு வந்து, யோகத்தைத் தழுவி இருபத்தொன்று நாட்கள் உறங்கினேன். ஓ நராதிபா! பசியால் வாடியோ அல்லது உழைப்பால் களைத்தோ நீங்கள் இருவரும் என்னை நிந்திப்பீர்கள் என்று எண்ணினேன்; அந்த நோக்கத்தாலேயே உங்களை உணவின்றி வைத்துத் துன்புறுத்தினேன்।
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights an ethical test: whether hardship (hunger and fatigue) leads one to blame and disparage a revered guest/ascetic. It underscores restraint in speech and steadiness of mind under suffering.
Chyavana explains to the king that he deliberately imposed hunger and distress on the king and another person as a trial, expecting they might criticize him when pressed by hunger or exhaustion.