Shloka 12
Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
बबन्ध योगबन्धैश्न तस्या: सर्वेन्द्रियाणि सः । तां निर्विकारां दृष्टवा तु पुनरेव शचीपति:
babandha yogabandhaiś ca tasyāḥ sarvendriyāṇi saḥ | tāṁ nirvikārāṁ dṛṣṭvā tu punar eva śacīpatiḥ |
அவன் யோகப் பந்தங்களால் அவளுடைய எல்லா இந்திரியங்களையும் கட்டுப்படுத்தினான். யோகபலத்தால் மயங்கியவளாய் இருந்தும், காமவிகாரம் அற்றவளாக அவளைப் பார்த்த சசீபதி இந்திரன் வெட்கமுற்று மீண்டும் கூறினான்—“அழகியே, வா—வா.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical self-restraint: when desire fails to disturb a person who is steady and passionless (nirvikāra), the would-be tempter is shamed. It underscores indriya-nigraha (control of the senses) and the moral force of inner purity.
A woman’s senses are restrained through yogic means, and Indra (Śacīpati), seeing her unaffected by lust, feels ashamed. Despite this, he calls to her again, and she prepares to respond.