Shloka 231
Devaśarmā–Vipula Dialogue on Ahorātra–Ṛtu as Moral Witnesses (अनुशासन पर्व, अध्याय ४३)
रक्षाविधानं मनसा स संचिन्त्य महातपा:
rakṣāvidhānaṃ manasā sa sañcintya mahātapāḥ
அந்த மகாதபஸ்வி மனத்துள் பாதுகாப்பிற்கான முறையை நன்கு சிந்தித்தார். பின்னர் அவர் திடமுடனும் முயற்சியுடனும் செயல்பட்டார்—பாதுகாப்பு என்பது அவசரத் தூண்டுதலால் அல்ல; சிந்தனை, கட்டுப்பாடு, தர்மநோக்கம் ஆகியவற்றால் வழிநடத்தப்பட வேண்டும் என்பதைக் காட்டினார்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Protection (rakṣā) should be planned with thoughtful deliberation (sañcintya manasā) and grounded in disciplined, dharmic intent—implying that ethical safeguarding requires foresight and self-restraint.
Bhīṣma describes a figure characterized as a great ascetic (mahātapāḥ) who first reflects on the appropriate protective arrangement (rakṣāvidhāna) before acting, emphasizing careful planning in matters of security and duty.