Shloka 7
Śakra–Śambara Saṃvāda: Brāhmaṇa-sevā, Anasūyā, and Vāg-bala (शक्रशम्बरसंवादः)
जो इन ब्राह्मणोंके भी पूजनीय हों उन पुरुषोंका भी सुस्थिर चित्तसे पूजन करे; क्योंकि उनके शान्त रहनेपर ही सारा राष्ट्र शान्त एवं सुखी रह सकता है ।।
te pūjyās te namaskāryā mānyās te pitaro yathā | teṣv eva yātrā lokānāṁ bhūtānām iva vāsave ||
இப் பிராமணர்களிலும் மேலும் போற்றத்தக்கவர்களாக இருப்பவர்களை உறுதியான மனத்துடன் வழிபட வேண்டும்; ஏனெனில் அவர்கள் அமைதியுடன் இருந்தால்தான் நாடு முழுவதும் அமைதியும் நலனும் நிலைக்கும். அவர்கள் வழிபடத்தக்கோர்; அவர்கள் வணங்கத்தக்கோர்; தந்தையரைப் போல மதிக்கத்தக்கோர். மழை வழங்கும் வாசவனாகிய இந்திரன் மீது உயிர்களின் வாழ்வு சார்ந்திருப்பதுபோல், மக்களின் வாழ்க்கைப் பயணம் பிராமணர்கள்மீதே சார்ந்துள்ளது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that brāhmaṇas are to be revered like fathers—worthy of worship, salutation, and honor—because the stability and well-being of society depend upon them, just as life depends on Indra’s rain. A king should therefore maintain their contentment and peace to secure the realm’s peace.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on dharma, especially rājadharma. Here he emphasizes the king’s duty to honor brāhmaṇas and explains their societal importance through the analogy of Indra sustaining beings by rain.