Shloka 7
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
त॑ पतन्तमभिद्रुत्य परिजग्राह वासव: । वराणामीश्वरो दाता सर्वभूतहिते रत:
taṁ patantam abhidrutyā parijagrāha vāsavaḥ | varāṇām īśvaro dātā sarvabhūtahite rataḥ ||
அவன் விழுந்துகொண்டிருந்ததைப் பார்த்து வாசவன் (இந்திரன்) ஓடிவந்து அவனைத் தாங்கிக் கொண்டான். வரங்களின் அதிபதி, வரதானம் அளிப்பவன்; எல்லா உயிர்களின் நலனிலும் எப்போதும் ஈடுபட்டவன்.
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse presents ideal divine/royal conduct: strength is shown by protecting the vulnerable and using authority to grant benefits for the welfare of all beings (sarvabhūta-hita), not for selfish display.
Indra (Śakra/Vāsava) rushes forward and physically catches someone who is falling, and the narration characterizes him as a supreme bestower of boons devoted to universal welfare.