Shloka 27
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
/८-] __ 200+“7:. 5 फ्ड्लि कक तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुन: । गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गज्भां संसेव्य यां लभेत्
na hi tapasā brahmacaryeṇa yajñais tyāgena vā punaḥ | gatiṁ tāṁ na labhej jantur gaṅgāṁ saṁsevya yāṁ labhet ||
தவம், பிரம்மச்சரியம், யாகங்கள் அல்லது தியாகம் ஆகியவற்றினாலும் ஒரு உயிர் அந்தப் பரமகதியை அடையாது; பக்தியுடன் கங்கையைச் சார்ந்து சேவிப்பதால் கிடைக்கும் அந்த உயர்ந்த நிலையே கிடைக்கும்.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse elevates reverent association with the sacred Gaṅgā as a uniquely powerful means to spiritual uplift, presented as surpassing even major disciplines like tapas, brahmacarya, yajña, and tyāga in granting an exalted final state.
A Siddha is speaking within Anuśāsana Parva’s instructional setting, praising the spiritual efficacy of the Gaṅgā and asserting that devoted resort to her yields a supreme destiny that other well-known religious practices may not secure.