Shloka 9
Aṣṭāvakra and the Woman: Disclosure, Permission, and Marital Resolution (अनुशासन पर्व, अध्याय २२)
तस्य स्वादुतयान्नस्य न प्रभूतं चकार सः । व्यगमच्चाप्यह:शेषं ततः संध्यागमत् पुन:
tasya svādutayānnasya na prabhūtaṃ cakāra saḥ | vyagamac cāpy ahaḥśeṣaṃ tataḥ sandhyāgamat punaḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அந்த உணவின் இனிமை அவனை அப்படியே மயக்கி, அது போதுமென்று எண்ண முடியவில்லை; “போதும், நிறைவு” என்று சொல்லவும் இயலவில்லை. அந்த ஆசையிலேயே நாள் மீதியெல்லாம் கழிந்தது; மீண்டும் மாலைச் சந்தியா நேரம் வந்தடைந்தது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Unchecked attraction to sensory pleasure (here, taste) can dull discernment of sufficiency and cause neglect of time-bound duties; dharma requires moderation and awareness of time.
A person becomes so absorbed in the sweetness of the food that he cannot stop or declare it enough; as he continues, the day passes and evening twilight arrives again, implying missed or delayed obligations.