Shloka 46
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
युधिष्ठिर महायोगी वीर्यवानक्षयोडव्यय: । 'सावर्णिक मन्वन्तरके समय जो सृष्टि होगी
Māṇḍavya uvāca—acauras tvaṁ caurasaṅkāyāṁ śūle bhinno hāhaṁ tadā.
மாண்டவ்யன் கூறினான்— அரசே! நான் திருடன் அல்ல; ஆயினும் திருட்டுச் சந்தேகத்தால் என்னை கம்பத்தில் குத்தி நிறுத்தினர். அங்கேயிருந்தே நான் மகாதேவன் சங்கரனைப் போற்றினேன். அப்போது அவர் எனக்கு உரைத்தார்— “பிராமணர்களில் சிறந்தவனே! நீ கம்பத்திலிருந்து விடுபடுவாய்; பத்து கோடி ஆண்டுகள் வாழ்வாய். கம்பம் உடலில் குத்தியிருந்தாலும் உனக்கு வேதனை ஏற்படாது; மனவேதனையும் உடல்வியாதியும் அற்றவனாக இருப்பாய்.”
माण्डव्य उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical danger of punishing on mere suspicion and the endurance of an innocent ascetic who turns suffering into devotion; it also presents divine grace as a response to steadfast praise and purity, granting freedom from pain and affliction.
Māṇḍavya recounts to Yudhiṣṭhira that he was wrongly impaled as a suspected thief; while on the stake he praised Śiva, who then promised his release, extraordinary longevity, and freedom from pain, disease, and mental distress.