Shloka 2
युधिछिर उवाच कि श्रेय: पुरुषस्येह कि कुर्वन् सुखमेधते । विपाप्मा स भवेत् केन कि वा कल्मषनाशनम्
yudhiṣṭhira uvāca: kiṃ śreyaḥ puruṣasyeha kiṃ kurvan sukham edhate | vipāpmā sa bhavet kena kiṃ vā kalmaṣanāśanam ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—பிதாமஹா! இவ்வுலகில் மனிதனுக்குப் பரம நன்மை எது? எதைச் செய்தால் அவன் இன்பத்தில் வளர்கிறான்? எந்த அனுஷ்டானத்தால் அவன் பாவமற்றவனாகிறான்? மேலும் எந்தக் கர்மம் சிறப்பாகக் கல்மஷத்தை அழிக்கிறது?
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classic dharma-inquiry: identifying the action(s) that lead to true welfare (śreyas), worldly happiness, and moral purification—setting up Bhīṣma’s ethical instruction on conduct that removes sin and promotes well-being.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Yudhiṣṭhira approaches the elder Bhīṣma as a moral authority and asks a sequence of practical questions about the best good, the source of happiness, and the means of erasing sin, inviting a systematic teaching in response.