Shloka 29
बहुभिववविधै रूपैर्विश्व॑ं व्याप्तमिदं जगत् । तस्य देवस्य यद् वक्त्र समुद्रे वडवामुखम्
bahubhir vividharūpair viśvaṃ vyāptam idaṃ jagat | tasya devasya yad vaktraṃ samudre vaḍavāmukham ||
வாயு கூறினார்—எண்ணற்ற பலவகை ரூபங்களால் அந்தத் தெய்வம் இந்த முழு உலகையும் வியாபித்துள்ளது. அந்தத் தெய்வத்தின் வாயே கடலில் ‘வடவாமுகம்’ (கடலடித் தீ) ஆகத் தோன்றுகிறது.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches divine immanence: the supreme deity pervades the whole cosmos through innumerable forms, and even awe-inspiring natural phenomena (like the submarine fire) are expressions of that deity’s power.
Vāyu is describing the all-pervading nature of the deity and identifying the oceanic Vaḍavā-mukha (submarine fire) as the deity’s ‘mouth’, linking cosmic geography and natural forces to a theological vision.