Shloka 49
प्रस्थित: सुमहातेजा दुर्वासाग्निरिव ज्वलन् | एषैव ते बुद्धिरस्तु ब्राह्मणान्प्रति केशव
prasthitaḥ sumahātejā durvāsāgnir iva jvalan | eṣaiva te buddhir astu brāhmaṇān prati keśava |
அக்னிபோல் ஜ்வலித்துப் பேரொளியுடன் துர்வாசர் புறப்பட்டுச் செல்லும் வேளையில் மீண்டும் கூறினார்—“கேசவா! பிராமணர்களிடத்தில் உன் இத்தகைய மனப்பாங்கே எப்போதும் நிலைத்திருக்கட்டும்.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse commends a stable ethical disposition: maintaining unwavering respect and proper conduct toward brāhmaṇas (the learned and spiritually disciplined). It presents such reverence as a lasting ‘buddhi’—a guiding mindset—worthy of blessing.
Vāyudeva reports that the sage Durvāsā, radiant and fiery like blazing fire, departs and offers a final benediction to Keśava (Kṛṣṇa): that Kṛṣṇa’s attitude toward brāhmaṇas should always remain the same—steadfastly respectful and dharmic.