Shloka 32
ब्राह्मणा एव जायेरन् नान्यो वर्ण: कथंचन । को होन॑ रथमास्थाय जीवेदन्य: पुमानिह
brāhmaṇā eva jāyeran nānyo varṇaḥ kathaṃcana | ko hy enaṃ ratham āsthāya jīved anyaḥ pumān iha ||
“பிராமணர்களே பிறக்கட்டும்; வேறு வர்ணம் எப்படியும் பிறக்க வேண்டாம். ஏனெனில் இவ்வுலகில் இந்த மகாத்மாவைத் தவிர, வேறு எந்த ஆணும் இந்த ரதத்தில் ஏறி உயிரோடு இருக்க முடியும்?”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse conveys reverence for spiritual attainment: survival in extreme, divinely charged circumstances is attributed to exceptional tapas and purity. It also reflects a traditional worldview that elevates the Brahmin ideal as uniquely fit for such perilous encounters.
Vāyu voices astonishment at a feat involving a chariot so dangerous or wondrous that ordinary people would not survive it. The statement functions as praise of the ascetic/holy figure’s extraordinary merit and as a rhetorical exaggeration to express awe.