Shloka 13
नमो<स्त्वृषिभ्य: परमं परेषां देवेषु देवं वरदं वराणाम् सहस्रशीर्षाय नम: शिवाय सहस्ननामाय जनार्दनाय
bhīṣma uvāca |
namo 'stv ṛṣibhyaḥ paramaṃ pareṣāṃ deveṣu devaṃ varadaṃ varāṇām |
sahasraśīrṣāya namaḥ śivāya sahasranāmāya janārdanāya ||
vṛṣākapiś ca śambhuś ca havano 'theśvaras tathā |
ekādaśaite prathitā rudrās tribhuvaneśvarāḥ ||
ajai kapād ahirbudhnyaḥ pinākī aparājitaḥ |
ṛtaḥ pitṛrūpas tryambako maheśvaro vṛṣākapiḥ śambhur havana īśvaraḥ ||
உயர்ந்தோரிலும் உயர்ந்த முனிவர்களுக்கு வணக்கம். தேவர்களில் தேவனாகிய, வரம் அருள்வோரில் சிறந்த வரதனுக்கு வணக்கம். ஆயிரம் தலைகளுடைய சிவனுக்கு வணக்கம்; ஆயிரம் நாமங்களைத் தாங்கும் ஜனார்தனனுக்கு வணக்கம். வ்ருஷாகபி, சம்பு, ஹவன, மேலும் ஈஸ்வரன்—இவர்கள் மூவுலகின் அதிபதிகளாகப் புகழ்பெற்ற பதினொன்று ருத்ரர்கள்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverential devotion through divine praise: recognizing the supreme lordship and many epithets/forms of Rudra-Śiva (the eleven Rudras), and honoring the seers as transmitters of sacred knowledge.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and religious duties; here he offers a hymn-like salutation, naming and affirming the famed eleven Rudras as rulers of the three worlds.