Shloka 1310
अरौद्र: कुण्डली चक्री विक्रम्यूजितशासन: । शब्दातिग: शब्दसह: शिशिर: शर्वरीकर:
araudraḥ kuṇḍalī cakrī vikramyūjitaśāsanaḥ | śabdātigaḥ śabdasahaḥ śiśiraḥ śarvarīkaraḥ |
பீஷ்மர் கூறினார்—அவர் கோபத்தில் கொடுமையுடையவர் அல்ல; குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், சக்கரத்தைத் தாங்கியவர். அவரது ஆட்சி வீரத்தால் உறுதியாக நிலைபெற்றது. அவர் ஒலியைத் தாண்டியவர்; ஆயினும் ஒலியைத் தாங்குபவர்; அவர் குளிர்ச்சியும் ஆறுதலும் அளிப்பவர்; இரவை ஏற்படுத்துபவர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises an ideal sovereign/divine figure whose power is grounded in valor yet tempered by gentleness: he is not wrathful, can endure harsh speech, and remains cooling and stabilizing—suggesting that true authority is joined with self-restraint and beneficence.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his didactic discourse by describing exalted qualities—here in a compact list of epithets—characterizing a supreme protector/ideal ruler (often read as a Viṣṇu-like figure due to ‘cakrī’), emphasizing both might and moral composure.