पृथ्वीपते! जो परम महान् तेज:स्वरूप है
pṛthvīpate! yo parama-mahān tejaḥ-svarūpaḥ, yo parama-mahān tapaḥ-svarūpaḥ, yo parama-mahān brahma, yaḥ sarvasya parama āśrayaḥ, yaḥ pāvana-tīrthādikeṣu parama-pavitraḥ, maṅgalānām api maṅgalam, devānām api devaḥ, tathā yo bhūta-prāṇinām avināśī pitā; kalpasya ādau yasmāt samasta-bhūtāni utpadyante, punaś ca yuga-kṣaye mahāpralaye yasmin te vilīyante; taṃ loka-pradhānaṃ saṃsāra-svāminaṃ bhagavantaṃ viṣṇoḥ sahasra-nāmāni mattaḥ śṛṇu, yāni pāpaṃ ca saṃsāra-bhayaṃ ca dūrīkurvanti. yāni nāmāni gauṇāni vikhyātāni mahātmanaḥ, ṛṣibhiḥ parigītāni, tāni vakṣyāmi bhūtaye.
ஓ பூமிபதியே! பரம மகத்தான தேஜஸின் வடிவானவன், பரம மகத்தான தபஸின் வடிவானவன், பரம மகத் பிரம்மம், அனைவருக்கும் பரம அடைக்கலம்; தீர்த்தாதி புனிதப்படுத்துவனவற்றில் பரம புனிதன், மங்களங்களில் மங்களம்; தேவர்களுக்கும் தேவன், எல்லா உயிர்களுக்கும் அழியாத தந்தை; கல்பத்தின் ஆதியில் யாரிடமிருந்து எல்லா உயிர்களும் தோன்றுகின்றனவோ, யுகத்தின் முடிவில் மகாப்ரளயத்தில் யாரிடமே மீண்டும் லயிக்கின்றனவோ—அந்த உலகங்களின் முதல்வனும் ஜகந்நாதனுமான பகவான் விஷ்ணுவின் ஆயிரம் நாமங்களை என்னிடமிருந்து கேள்; அவை பாபத்தையும் சம்சாரப் பயத்தையும் அகற்றும். இப்போது அந்த மகாத்மாவின் புகழ்பெற்ற கௌண (குணநிமித்த) நாமங்களை—ரிஷிகள் எங்கும் பாடியவற்றை—புருஷார்த்த சித்திக்கும் நலனுக்கும் நான் உரைப்பேன்.
भीष्म उवाच
Bhishma frames Vishnu as the ultimate refuge and cosmic source into whom all beings arise and dissolve; hearing/reciting His celebrated names—especially those grounded in His attributes—purifies sin and lessens existential fear, supporting both worldly aims and spiritual liberation.
In the Anushasana Parva, Bhishma instructs King Yudhisthira and begins the formal preface to the Vishnu-sahasranama, announcing that he will recite the well-known names praised by the rishis and explaining their power to purify and protect from the fear of samsara.