Shloka 125
भक्तिमान् यः सदोत्थाय शुचिस्तद्गतमानस: । सहसतं वासुदेवस्य नाम्नामेतत् प्रकीर्तयेत्
bhaktimān yaḥ sadotthāya śucis tadgatamānasaḥ | sahasraṁ vāsudevasya nāmnām etat prakīrtayet ||
பக்தியுடையவன் தினமும் விடியற்காலையில் எழுந்து நீராடி தூய்மையடைந்து, மனத்தை அவரிடமே நிலைநிறுத்தி, வாசுதேவனின் இந்த ஆயிரம் நாமங்களை முறையாகப் பாராயணம்/கீர்த்தனம் செய்தால்—அவன் பெரும் புகழும் மக்களிடையே மதிப்பும் பெறுவான்; அசையாத செல்வம் அடைந்து, உத்தமமான நலனில் சேர்வான். அவனுக்கு எங்கும் அச்சம் இல்லை; வீரியமும் உள்ளொளியும் பெறுவான்; நோயற்றவனாய், ஒளிமிக்கவனாய், வலிமையும் அழகும் எல்லா நற்குணங்களும் உடையவனாய் விளங்குவான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady devotion expressed through disciplined morning purity and focused remembrance, culminating in the recitation of Vāsudeva’s thousand names, is presented as a powerful dhārmic practice that yields inner fearlessness and comprehensive well-being—ethical excellence, vitality, and stable prosperity.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by praising the practice of chanting the Vāsudeva-sahasranāma, describing the qualities of the practitioner and the fruits that follow from such devoted recitation.