Shloka 1
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
ऑपनआक्रात छा अर: चतुश्नत्वारिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: बन्धन-मुक्ति
umovāca kiṃśīlaḥ kiṃsamācāraḥ puruṣaḥ kaiś ca karmabhiḥ | svargaṃ samabhipadyeta sampradānena kena vā ||
உமா கேட்டாள்—“பகவனே! எல்லா உயிர்களுக்கும் ஈசனே, தேவரும் அசுரரும் வணங்கும் பெருமானே, விபோ! மனிதருக்குரிய தர்மமும் அதர்மமும் என்னும் இயல்பை எனக்குச் சொல்லுங்கள்; எனது சந்தேகம் நீங்கட்டும். மேலும்—எத்தகைய சீலமும் எத்தகைய நடத்தையும், எந்தக் கர்மங்களும் மனிதனைச் சொர்க்கம் அடையச் செய்கின்றன? எந்த வகை தானத்தால் அந்தப் பெறுதல் உறுதியாகிறது?”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: heavenly attainment is linked not merely to ritual but to a person’s character (śīla), daily conduct (samācāra), and ethically qualified actions (karma), with special attention to the role and manner of giving (sampradāna/dāna).
In the Umā–Maheśvara dialogue, Umā questions the divine teacher about the moral qualities, behaviors, and specific deeds—including forms of charity—that lead a human being to attain svarga.