Shloka 58
Kāla (Right Time), Effort, and the Ethics of Giving — कालः, प्रयत्नः, दानधर्मश्च
ब्राह्मण्यं देवि सम्प्राप्य रक्षितव्यं यतात्मना । योनिप्रतिग्रहादानै: कर्मभिश्न शुचिस्मिते
brāhmaṇyaṁ devi samprāpya rakṣitavyaṁ yatātmanā | yonipratigrahadānaiḥ karmabhiś ca śucismite ||
மகேஸ்வரர் கூறினார்—தேவி! பிராமணத்துவத்தை அடைந்த பின், தன்னடக்கத்தால் அதை காக்க வேண்டும். ஓ தூய புன்னகையுடையவளே! பிறப்பு-ஒழுக்கத் தூய்மை, தானம் ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் தூய்மை, தானத்தின் தூய்மை, மேலும் நற்கருமங்களால் அந்தப் பிராமணத்துவம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is not merely a label but a discipline that must be preserved through self-restraint and ethical purity—especially in matters of personal conduct, accepting gifts, giving charity, and performing righteous deeds.
In Anuśāsana Parva’s instructional discourse, Maheśvara addresses Devī and lays down a norm of conduct: having attained Brahmin status, one must protect it through controlled senses and through purity in key social-religious transactions such as receiving and giving.