Shloka 5
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
एतन्मे संशयं देव वद भूतपतेडनघ । त्रयो वर्णा: प्रकृत्येह कथं ब्राह्माण्यमाप्रुयु:
etan me saṁśayaṁ deva vada bhūtapate 'nagha | trayo varṇāḥ prakṛtyeha kathaṁ brāhmaṇyam āpnuyuḥ ||
ஓ தேவா, பாவமற்ற பூதபதியே! என் இந்த ஐயத்தைத் தீர்த்து அருள்வாயாக. இவ்வுலகில் சூத்ரன், வைசியன், க்ஷத்திரியன்—இந்த மூன்று வர்ணங்களும் தங்கள் இயல்பும் ஒழுக்கமும் கொண்டு எவ்வாறு பிராமணத்துவத்தை அடைய முடியும்?
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-question: whether Brahminhood is merely by birth or can be attained through innate disposition and ethical-spiritual conduct, inviting an answer that grounds status in qualities and practice.
Mahēśvara addresses a deity as ‘Lord of beings’ and asks for clarification about how members of the other three varṇas (Śūdra, Vaiśya, Kṣatriya) might, in this world, attain Brahminhood—setting up a doctrinal explanation in the surrounding passage.