Shloka 18
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
शूद्रान्न गहितं देवि सदा देवैर्महात्मभि: । पितामहमुखोत्सृष्ट प्रमाणमिति मे मति:
śūdrānnaṃ gāhitaṃ devi sadā devair mahātmabhiḥ | pitāmaha-mukhotsṛṣṭaṃ pramāṇam iti me matiḥ ||
தேவி! தேவர்களும் மகாத்மாக்களும் சூத்ரனின் அன்னத்தை எப்போதும் நிந்தித்துள்ளனர். இவ்விஷயத்தில் பிதாமகன் பிரம்மாவின் திருவாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட வாக்கே சான்று என்று நான் கருதுகிறேன்.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that in questions of conduct (here, food-related norms), one should rely on recognized authority (pramāṇa), specifically the pronouncement attributed to Brahmā, and it presents a traditional stance that certain foods are censured within that normative framework.
Śrī Mahēśvara addresses the Devī and states his settled view: that gods and great sages have long criticized “Śūdra-associated food,” and that Brahmā’s utterance is the decisive authority for this claim.