Shloka 12
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
तत्रासौ निरयं प्राप्तो वर्णभ्रष्टो बहिष्कृत: | ब्रह्मलोकात् परिश्रष्ट: शूद्र: समुपजायते
tatrāsau nirayaṁ prāpto varṇabhraṣṭo bahiṣkṛtaḥ | brahmalokāt pariśraṣṭaḥ śūdraḥ samupajāyate ||
அங்கே அவன் நரகத்தை அடைந்து வர்ணச்ச்யுதனாகவும் சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்படுபவனாகவும் ஆகிறான். பிரம்மலோகப் பெறுமையிலிருந்து விலக்கப்பட்டு பின்னர் சூத்ரயோனியில் பிறக்கிறான். இது தன் வர்ணதர்மத்தைத் துறந்ததன் விளைவாக—ஆசார வீழ்ச்சியும் பரலோகத்தில் தாழ்வும் ஏற்படுகின்றன என்று கூறுகிறது.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that abandoning one’s prescribed dharma and conduct leads to spiritual and social downfall: loss of higher attainments (like Brahmaloka), suffering in hell, and an inferior rebirth. It presents karma as the mechanism linking ethical deviation to future consequences.
Maheśvara describes the post-mortem fate of a person who has become varṇabhraṣṭa and socially excluded: he falls into niraya, is cut off from Brahmaloka, and is subsequently reborn as a Śūdra.