Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
உசீனர குமாரன் சிபி, பிராமணனுக்காகத் தன் அன்புப் புதல்வனின் உயிரை அர்ப்பணித்து இவ்வுலகை விட்டு ஸ்வர்கலோகத்தை அடைந்தான். அதுபோல காசியின் அரசன் பிரதர்தனன் தன் மகனை ஒரு பிராமணனின் சேவைக்காக அர்ப்பணித்தான்; அதனால் இவ்வுலகில் ஒப்பற்ற புகழையும், மறுலோகில் அழியாத ஆனந்தத்தையும் அனுபவிக்கிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.