Shloka 87
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तथेति भगवानाह तस्य तद् वचन प्रभु: । स्वायम्भुव: क्रतुश्चापि पुत्रार्थम भवत् पुरा
tatheti bhagavān āha tasya tad vacana-prabhuḥ | svāyambhuvaḥ kratuś cāpi putrārtham abhavat purā ||
அவன் சொற்களை கேட்ட வல்லமைமிக்க ஆண்டவன் “அப்படியே ஆகட்டும்” என்று கூறி அருளினான். இதுபோலவே முற்காலத்தில் ஸ்வயம்பூவின் புதல்வன் க்ரதுவும் புத்திரப் பெறுதலுக்காக யோகத்தில் மூன்று நூறு ஆண்டுகள் பரமன் சிவனைத் தியானித்து மனத்தை நிலைநிறுத்தியிருந்தான்.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that sustained discipline (yoga/tapas) and focused devotion can bear fruit, and that divine assent (“tathāstu”) is portrayed as responding to sincere, long-term spiritual effort—here directed toward a legitimate life-goal (progeny).
Vāsudeva recounts a precedent: just as a request was granted with the words “so be it,” Kratu, son of Svāyambhū, practiced concentrated yoga for three hundred years meditating on Śiva, and Śaṅkara rewarded him by granting a thousand sons.