Shloka 10
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
रुद्रभवत्या तु कृष्णेन जगद् व्याप्तं महात्मना । त॑ं प्रसाद्य तदा देवं बदर्या किल भारत
rudrabhavatyā tu kṛṣṇena jagad vyāptaṃ mahātmanā | taṃ prasādya tadā devaṃ badaryā kila bhārata ||
பீஷ்மர் கூறினார்—ருத்ரசக்தியால் யுக்தமான மகாத்மா கிருஷ்ணன் இந்த முழு உலகையும் வியாபித்திருக்கிறான். ஓ பாரதா! முற்காலத்தில் பதரியில் மகாதேவனைப் பிரசன்னப்படுத்தி, திவ்யதரிசனமுடைய மகேஸ்வரனிடமிருந்து எல்லாப் பொருள்களையும் மிஞ்சும் ‘அதிகப் பிரியமான’ நிலையைப் பெற்றான்; அதனால் அவன் எல்லா உலகங்களிலும் பிரியதமனானான் என்று கூறப்படுகிறது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true greatness and universal influence are grounded in devotion and humility before the divine: Krishna’s pervasion of the world is linked to Rudra’s grace, obtained by sincerely pleasing Mahadeva at Badarī.
Bhishma, instructing the Bharata king (Yudhiṣṭhira), recounts a traditional account: Krishna once worshipped and pleased Mahadeva at Badarī, and from that deity received a special favor—becoming supremely dear across the worlds—thereby explaining Krishna’s extraordinary stature.