Shloka 24
अध्याय १२८: शिव–उमा संवादः — तिलोत्तमा, श्मशान-मेध्यता, तथा चातुर्वर्ण्य-धर्मः
Chapter 128: Śiva–Umā Dialogue—Tilottamā, the Ritual Valence of the Śmaśāna, and the Fourfold Duty-Code
निश्चय ही तुम धनवानोंके बीच परम उत्तम और समयोचित बात कहते होगे, किंतु वह उन्हें पसंद न आती होगी। इसीलिये तुम सफेद और दुर्बल हो रहे हो ।।
dṛḍhapūrvaśrutaṃ mūrkhaṃ kupitaṃ hṛdayapriyam | anunetuṃ na śaknoṣi tenāsi hariṇaḥ kṛśaḥ ||
பிராமணன் கூறினான்— “முன்பு உறுதியான தீர்மானமுடையவனாகவும் நீண்டநாள் பழக்கமுடையவனாகவும் இருந்த உன் ஒரு அன்புக்குரியவன், மூடத்தனத்தால் உன்னிடம் கோபமடைந்தான். நீ அவனை இனிய சமாதான வார்த்தைகளால் மீண்டும் ஈர்க்க இயலவில்லை—அதனால், ஓ மானே, நீ மெலிந்து வெளிறிவிட்டாய்.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical need for gentle conciliation (anunaya) and the harm caused when anger and folly rupture bonds; inability to restore harmony leads to inner distress that even shows physically.
A brāhmaṇa addresses someone who appears weakened and infers the cause: a beloved, formerly steadfast associate has become angry, and the addressee cannot pacify him, resulting in visible emaciation.