Shloka 61
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनोंतक सदा तेरहवें दिन हविष्यात्र भोजन करता है, उसे देवसत्रका फल प्राप्त होता है ।।
bhīṣma uvāca | yo dvādaśa māsān yāvat sadā trayodaśe dine haviṣyāśanaṁ karoti, sa devasatrasya phalaṁ prāpnoti || raktapadmodayaṁ nāma vimānaṁ sādhayen naraḥ | jātarūpaprayuktaṁ ca ratnasañcayabhūṣitam || tasmin devakanyābhiḥ paripūrṇe divyābharaṇabhūṣite mahāśobhā bhavati | tatra pavitrā sugandhiḥ sadā pravartate, tad divyaṁ vimānaṁ vāyavyāstreṇa śobhayamānam ||
பீஷ்மர் கூறினார்—பன்னிரண்டு மாதங்கள் தொடர்ந்து திரயோதசி திதியில் நியமமாக ஹவிஷ்ய உணவை உண்ணும் மனிதன் தேவசத்திரத்தின் பலனை அடைகிறான். அவனுக்கு ‘ரக்தபத்மோதயம்’ எனும் தெய்வீக விமானம் கிடைக்கும்—பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ரத்தினக் குவியல்களால் பூஷிக்கப்பட்டது. அதில் தேவகன்னியர் நிறைந்திருப்பர்; தெய்வீக ஆபரணங்களால் அது ஒளிரும். அதிலிருந்து எப்போதும் புனித நறுமணம் எழும்; வாயவ்ய அஸ்திரத்தின் பிரகாசத்தால் அந்த விமானம் மேலும் சிறப்புறும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady, time-bound self-restraint in diet and ritual conduct—performed with regularity over a full year—is presented as dharmic practice that yields great merit, comparable to major sacrificial rites, and culminates in exalted heavenly attainments.
Bhishma is describing the specific fruit of a vow: eating haviṣya on each thirteenth lunar day for twelve months. He then depicts the resulting reward as the attainment of a jewel-and-gold adorned celestial vimāna named Raktapadmodaya, populated by divine maidens and shining with divine splendor.